Dziennik_

Życie to narodziny i śmierć, miłość i nienawiść, radość i rozpacz. Żadnego z tych momentów nie da się zrozumieć. Można to wyjaśnić, ale podmiot jako taki i tak tego nie rozumie. Można na przykład powiedzieć: “narodziny i śmierć są procesem naturalnym, człowiek rodzi się, więc musi też kiedyś umrzeć” I wszystko jest niby oczywiste. Ale podmiot tego nie rozumie. Nie można zrozumieć własnej śmierci. Mogę wyobrażać własną śmierć, pogrzeb, losy pośmiertne mego dorobku, mego dziedzictwa, ale ja wyobrażający przenoszę się w ten sposób poza próg śmierci stawiając siebie w pozycji oglądającego. Na tym polega między innymi paradoks samobójstwa i trudność w popełnieniu samobójstwa, o czym obszernie rozpisywał się Cioran. Samobójstwo z reguły jest wynikiem protestu, niezgody na stan spraw w tym świecie, jest rezultatem radykalnego buntu.